معرفی کاشی سرامیک

هنرساخت خشت های سفالی با لايه اي از نقش و نگار هاي لعابي و رنگي، براي پوشاندن انواع سطوح در بنا كاشي سازي گويند.كاشي ابزاري سفالي است كه طول و عرض آن مختلف بوده و يك روي شيشه ايي و صاف دارد وعلاوه بر نقش تزييني به عنوان عايق رطوبت در بنا نيز به كار مي رود .واژه كاشي از نام شهر كاشان اقتباس شده كه از اوايل دوران اسلامي به عنوان مركز صنعت سفال سازي و كاشي گري مشهور بوده است .كاشي قدمتي ديرينه دارد واز جمله تحولات و پيشرفتهايي است كه بشر در زمينه آجرسازي به دست آورده است .آغاز كاربرد از جمله آثاري كه در فلات ايران بدين گونه كار مي شده مي توان به ساختمانهايي در شوش و تخت جمشيد اشاره نمود.كاشيكاري در دوره خلفاي عباسي و بعد از آن احيا مي شود به گونه اي كه بنا بر نظر پروفسور پوپ: نخستين بار كاشي هاي لعابي در سده دوازدهم ميلادي در گنبد مسجد جامع قزوين پديد آمده اما به محض اينكه اين روش آغاز گرديد به تندي و شتاب توسعه يافته و در چند نسل تمام ساختمانها با كاشيكاري بسيار زيبا پوشانده شده.كاشي های ابتدايي با يك لعاب رنگي ساده بيشتر با اشكال هندسي در زمينه آجری كار مي شدند.ولي با ادامه اين روند در پايان سده دوازدهم ميلادي كاشيهاي نقش دار پديد آمد. كاشي كاري با دو شيوه اساسي كاشي معرق و كاشي هفت رنگ اجرا مي گردد .البته كاشي زرين فام ،كاشي معقلي و ... از ديگر انواع اين رشته است كه كاربرد كمتري دارد.

John Doe
Image